Quiescence

POHTAH PARANG MABUBUKING NA AKO NI MASKMAN!!!! (K******)

POHTAKTEEEEEHHHHHHHHHHH!!!!!!!!!!!!!!

*screams and hides to a corner*

musika: wala
pakiramdam: bistado

Tinanggal ko muna pansamantala yung links sa mga blogs ko sa forums. Mahirap na baka biglang bumisita ang mga fwends ni Kakashi tapos biglang makikita itong stalker mode post ko. XD

Haaaaaaay…parang feeling ko balik-highschool ako. Tumatayo ang balahibo ko tuwing naaalala ko yung nangyari last Sunday. Pano kasi, stalker’s dream come true talaga lalo na pag may golden opportunity ka to take advantage of certain people. Para sakin, ang golden opportunity na ito ay nangyari sa HERO con, sa Naruto group cosplay.

Sabi ko nga noon, may ulterior motive talaga ako bakit ako sumali sa Naruto group. At yun ay upang magkaroon ng close encounters with zeh Kakashi cosplayer na matagal ko nang ini-i-stalk nung ToyCon pa. Putek, napaka-mailap ng taong ito. Hindi nag-fo-forums, hindi nag-ne-net (but I recently discovered he’s into online games pala XD), so talaga namang pahirapan kung san ko sya hahanapin.

Anyway, para akong malanding school girl nung araw na iyon. Well, deep inside. Pero syempre hindi ko ipinapakita at hindi ko ipinapahalata kung gaano ako ka-excited. Nakakatuwa talaga lalo na dahil kinakarir talaga ni Kakashi ang pagiging Kakashi nya, i.e., ayaw patanggal ang maskara. Harot talaga ako…hinahabol ko pa sya at pilit kong tinatanggal ang mask nya. For a reed thin guy, he sure does have a lot of strength. As in hindi ko talaga magawang tanggalin yung hands nya sa mukha nya. Pero syempre, tuwang-tuwa ako deep inside. Hahaha! Ang tanga ko talaga!

Ang cute pa nyang umarte sa skit! Merong isang segment dun na parang ako lang ang tatanggal ng mask nya onstage. Close encounters talaga are so fun! XD Tapos nung nanalo pa kami, syempre tuwa ang lahat sa group. Nung nag-gather na yung mga cosplayers sa stage, hinawakan pa nya kamay ko tapos tinaas (parang winner pose) habang nakiki-picture yung mga tao. SHET HALOS MAMATAY AKO NUN EVER! *rofl* Para talaga akong school girl kung tumili (deep inside hahaha!).

Ang cute cute nya talaga! Kahit di ko pa nakikita peys nya, cute talaga sya! Ang kulit! Ang kukulit ng mga fwends nya. As in tawa talaga ako ng tawa. Meron pa ngang isang part nun na habang naghihintay kami na mag-skit onstage, sabay pa kaming nagpunta ng restroom to answer the call of nature (pero syempre sa mag-kaibang restroom noh! XD). Bwahahahaha! On the way pa dun nag-rekwes pa yung ibang tao na picture kaming dalawa. WAH! Muntik nang di kayanin ng powers koh! *rofl*

Days after the event, parang tanga pa rin ako tuwing naalala ko kasi nakangiti lang ako, natatawa mag-isa. Buti na lang wala akong kasama otherwise they’d think I’ve lost it. Kahit ngayon nga natatawa na lang ako. Naloloka na talaga ang lolang ito. XD

Yun nga lang, napag-alaman kong mas bata pa sya sakin. Like, hindi po ako pumapatol sa mga mas bata pa sa akin. Ka-edad nga lang nya yung sumunod sakin na kapatid ko. Yrch! Parang pinatulan ko na rin ang little brother ko! XDDD Pero masaya lang talaga ang may ini-i-stalk ka. Hahahahaha!

Ah…eto nga pala ang konting pix namin na nasagap ko. URLs na lang kasi tinatamad nakong mag-resize. XD

Group pic namin. Ang ganda koh! Bwahhaahahaha!
Kakashi with his kulit fwends (Gai and Asuma)
Family picture! Nyahahaha!
Tsunade’s Delight onstage!
Gwapo ni Sasuke!! *nosebleeds*

musika: Carrie Underwood - Independence Day
pakiramdam: nababaliw

Nawiwili talaga ako dito sa Wordpress. Hindi nakakaburat mag-post, di gaya sa blogger. Yun nga lang, pahirapan sa pag-customize. Yun ngang mga links ko hindi ko ma-alphabetize! Diba dapat automatic na ina-alphabetize na yan ng system? Bakit ganun? Tapos nag-post ako ng comment, antagal pang lumabas! Ano ba yaaaan…sakit na naman ng ulo para sa aking kakarampot na pag-iisip.

Gusto ko nang matapos ang next week. Loka talaga ako…hindi pa nga dumarating ang next week, gusto ko na matapos. Pano ba naman may report ako next Friday tapos the day after that, presentation na ng case study namin sa class! T_T Pinagsunod talaga yung reporting tsaka yang case study na yan. Ayoko naaaa! Iniisip ko pa lang yung mga interviews na kailangan pang i-transcribe, naloloka nako! Gusto ko naman talag syang gawin kaso nakaka-tamad talaga mag-transcribe ng mga mahahabang interviews.

Pakshet kasi yang Encantadia…distraction! Kahit nakaka-inis ang mga inconsistencies sa storya, bakit ko pa rin ito pinapanood?

musika: Ajikan - 12
pakiramdam: inaantok