Quiescence

Baka makalimutan ko itong sabihin..

MERRY CHRISTMAS SA INYONG LAHAT!!!!! Salamat sa pagbabasa ng walang kwentang blog na ito. Hahahahahahaha!

Seriously, salamat. Dito ko lang nabubuhos lahat ng kagaguhan na ginagawa ko sa buhay. Although di ako madalas nag-a-update, nagpapasalamat ako at may nagbabasa pa rin nito kahit paano. Hahhahaha.

Ingat sa paglamon mamaya, baka ma-impacho! Mwaahahahhahaha!!

Putek ang lamig ng simoy ng hangiiiin!! ~~ Tralallalallaalala… XDDDD

musika: Hanson - White Christmas
pakiramdam: nilalamig

Waaah! Ozine hangover pa rin hanggang ngayon. Di ko akalaing mejo bangag pa rin ako after that overnight session we had dun sa bahay ng isa kong friend after the event. Ang masaklap pa dito ay wala akong boses. Bwiset kasi itong sipon na ito, tapos sumigaw-sigaw pa ako nung Ozine kaya mejo namamaos ako…hindi ko tuloy makanta yung karaoke versions ng Colors at Dareka ni Hikki na binigay sakin ng friend ko, pakershet!!! T_T

Hindi ako nag-cosplay sa event na yun. Actually, dapat pero naisip kong wag muna. Mejo nagagasgasan na kasi ako sa pagco-cosplay ng Tsunade kaya naisipan ko na lang na maging photographer-spectator nung araw na yun. Ayos lang. Naki-jamming na lang ako sa mga ka-berks ko sa Naruto. As usual, andami pa ring cosplayers ng Naruto. Minsan nakakasawa na, pero wala tayong magagawa kung super popular ng palabas na ito.

Anyway, nais ko lang sabihin na hindi ko na crush si Maskman. Turn-off nako. Actually nung Ozine binibiro pa ako ng mga friends nya..parang pilit nila akong hinuhuli. Natatakot nga ako kasi pag tinuturo nila si Maskman, titingin lang ako sandali tapos dededmahin ko na. Takot ako kasi baka sa pangde-dedma ko na yun eh baka isipin nila na may gusto nga ako sa kanya. So I tried staying away from them as much as I could. Wahahaha. Lech, hindi nga nag-Maskman cosplay si Maskman. Sa sobrang busy ko kaka-jamming sa ibang Naruto peeps, hindi ko nakita catwalk nya! So hanggang ngayon di ko pa rin nakikita ang kabuuan ng peys nya. Agh!

Anyway, bakit nga ba ako na-turn off? Sloppy manners, that’s what. After nung event kasi mag-o-overnight kami sa bahay ng friend namin at kasama sila ng friend nya. Tumambay muna kami sa foodcourt para kumain bago umuwi. Tapos bumili sila ng lugaw sa Goto King at imbis na spoon ang gamitin nila eh straw ang pinang-kain nila. Tapos ang ingay-ingay pa nila. Augh. Siguro dahil mejo pagod nako at masakit pa ang ulo at lalamunan ko kaya lalo akong nainis. Hahaha. Ang babaw diba? So yun. Bahala sila kahit tuksuhin pa nila ako…wala na akong pake dahil hindi ko na sya type!

Para sa mga pix pala sa Ozine, andito lahat sa Photobucket na ito. Tinatamad na kasi akong i-post pa sya ng isa-isa. Hehehe.

musika: Little by little - Kanashimi Wo Yasashisa Ni
pakiramdam: give up na

Wahahaha! I have it in my hands, at last!!!! Sa wakas dumating na rin ang Loveholic OST ko! Bwahahahaha! Ngayon kelangan kong humanap ng pera para mabayaran ang ate ko sa pagbili nito. Hehehehe…

Pero in fairness ang ganda ng soundtrack! Pang-senti ever talaga!! Sulit ang pera ko, kahit noon iniisip ko na sana ang binili ko na lang either yung mga individual albums ng jtL. Pero ok lang, ayos naman! Gwaping pa ni Kangta sa inlays! Hehehe..

—–

Nakanood na rin ako sa wakas ng Oblation Run, pakershet yan! Ang masasabi ko lang: mukhang mga VIENNA SAUSAGE ang *ano* ng mga tumakbo!!!! BWAHAHAHAHAHAHA!!! Tsaka na ang blow-by-blow details…pag na-download ko na sa cellphone ko yung pics at video. Mwahahaha! Yesh, I came prepared! Talagang may pruweba ako na nakanood talaga ako! Hahahaa! At last, hindi na virgin ang eyes ko! XDD

musika: Always - Loveholic OST
pakiramdam: saksespul

POHTAH PARANG MABUBUKING NA AKO NI MASKMAN!!!! (K******)

POHTAKTEEEEEHHHHHHHHHHH!!!!!!!!!!!!!!

*screams and hides to a corner*

musika: wala
pakiramdam: bistado

Ewan ko ba kung dahilan lang sa menopausal stage at nag-i-inarte ang nanay ko. Ngayon lang eh rumaratsada na naman sa sermon ako, por que hindi lang ako nakapag-simba. Ganun ka-big deal sa mga magulang ko ang maka-miss ng isang Sunday na hindi nagsimba. Hindi na lang ako umimik para hindi humaba ang usapan. Pero ang ayoko lang talaga pag tahimik lang ako eh iisipin nila na tama sila at mali ako.

Ang sa akin lang, hindi ko na kailangan ipaalam sila ang religious practices ko. Para sa mga hindi nakakaalam, madalas naman ako magdasal. Kumbaga, relasyon na namin ni Lord yun at hindi ko kelangan i-report sa magulang ko kung nagdadasal ba ako o hinde.

Tapos eto na naman sila na nagrereklamo sa mga kaibigan ko sa anime/cosplay community. Kahapon kasi nag-meeting kami sa FilCosplay yung tungkol sa Xmas party namin. Sabi ng nanay ko nag-aaksaya lang ako ng panahon, at kung ano pang ka-chenesan. Hay naku…lahat na lang kasi ng gawin ko pinupuna nila. Anong gusto nila magpaka-taong bahay na lang ako forever? Minsan, pinipilit ko silang intindihin. Pinipilit kong iniintindi na iniisip nila ang ikagaganda ng buhay ko. Pero pakshet naman…ang tanda ko na para naman busalan pa nila ang mga activities ko. Mabuti nga ipinagpaalam ko ang totoo eh. Kung ako lang pwede akong magsinungaling kung saan ako pumunta nun. Pero pinili kong sabihin ang totoo dahil ayoko rin naman yung nililinlang ko sila. Gusto ko namang maging honest sa kanila eh, pero minsan iniisip ko kung ako ba naiiintindihan nila.

Iniisip ko talaga na kapag ako ang nagka-anak, hindi ko sya titikisin ng ganito. Well, at some point naiiintindihan ko naman ang magulang ko, pero minsan talaga hindi na ma-arok ng pag-iisip ko yang mga pinag-gagawa nila. Parang they’re always thinking the worst of me, sa lahat sa aming magkakapatid. Ako naman may conscious effort na maging mabuting anak sa kanila, sila naman itong parati na lang akong iniisipan ng masama. Parang balik na naman ako dun sa mga panahon na galit ako sa kanila.

Bakit nga ba ganito ang mga magulang? Will parents and their kids ever see each other eye to eye?

musika: Chemistry - for…
pakiramdam: buraot